Przejdź do treści

Ćwiczenia przy chorobie Parkinsona: co mówią badania i jak ustawić trening z lekarzem

CrossFit Wilanów

Ten tekst nie jest poradą medyczną. Opisujemy, co mówią wiarygodne źródła, i jak o treningu rozmawiać z lekarzem. Jeśli masz chorobę Parkinsona, plan ćwiczeń ustal z neurologiem lub fizjoterapeutą, który zna Twój przypadek.

Ruch jest standardową częścią opieki

W 2024 roku Cochrane opublikował duży przegląd badań nad ćwiczeniami przy chorobie Parkinsona, obejmujący ponad 150 badań z randomizacją. Wniosek jest ostrożny: większość rodzajów ćwiczeń poprawiała objawy ruchowe i jakość życia osób z łagodną i umiarkowaną postacią choroby, a dowodów na to, że któryś rodzaj jest wyraźnie lepszy od innych, brakuje. Autorzy zaznaczają też, że wiedza o bezpieczeństwie jest niepewna, choć interwencje uznano za względnie bezpieczne, i że o osobach z zaawansowaną chorobą wiemy znacznie mniej.

Parkinson’s Foundation, amerykańska organizacja pacjentów, zaleca co najmniej 2,5 godziny ćwiczeń tygodniowo i program, który obejmuje cztery elementy: wysiłek aerobowy, trening siłowy, równowagę z zadaniami wymagającymi uwagi oraz rozciąganie. Według tej organizacji najlepsze efekty w zakresie równowagi i mobilności widać u osób, które ćwiczą regularnie przez ponad pół roku. Światowa Organizacja Zdrowia wymienia wśród metod fizjoterapii przy chorobie Parkinsona trening siłowy oraz trening chodu i równowagi.

Z tych źródeł nie wynika, że ćwiczenia leczą chorobę, ani że komuś pomogą w konkretny sposób. Wynika, że ruch jest rozsądnym dodatkiem do leczenia, a regularność liczy się bardziej niż rodzaj ćwiczeń.

Skalowanie zależy od leków, a nie tylko od formy

Choroba Parkinsona jest zmienna w ciągu dnia. Opisana przez CrossFit historia Jules King, brytyjskiej klubowiczki z zaawansowanym Parkinsonem, dobrze to pokazuje. Według relacji jej trenerki lewodopa działa u niej krótko, a to, które ruchy może wykonać, zależy od tego, kiedy wzięła ostatnią dawkę. Skoki na skrzynię były możliwe, kiedy lek działał mocno, a gdy słabł, zastępowały je wejścia na skrzynię krokiem. Trening zaczęto od przysiadów bez obciążenia, a ciężar dokładano stopniowo. Niektóre ruchy wymagały zmiany: po zdjęciu sztangi ze stojaka nogi dostawały skurczów, a ruchy nad głową wywoływały drżenie, dopóki nie zmieniono sposobu patrzenia. Trenerka stała blisko podczas ćwiczeń, w których mogło dojść do upadku lub zastygnięcia, i pytała Jules, czy ruch jest dla niej bezpieczny. To jej relacja i relacja jej trenerki, więc traktuj ją jako przykład, nie jako wzór.

Wnioski dla Ciebie:

  • Zapytaj neurologa, o której porze dnia trening będzie najbezpieczniejszy i jak zaplanować go względem dawek leków.
  • Zapisuj, jak się czujesz na treningu i o której godzinie był lek. Po kilku tygodniach zobaczysz wzór.
  • Omów z trenerem ruchy o mniejszym ryzyku upadku na czas, gdy lek słabnie, na przykład wejścia na niską skrzynię zamiast skoków.
  • Powiedz trenerowi, jak wygląda Twój zły moment: zastygnięcie, drżenie, skurcze. Niech wie, co zrobić, gdy się pojawią.

Bezpieczeństwo to rozmowa, a nie regulamin

Przy chorobie przewlekłej zaczynasz od lekarza: on mówi, jaki wysiłek jest dla Ciebie dopuszczalny i z jakimi ograniczeniami. Trener zna wtedy ramy i może dopytywać o objawy przed zajęciami. A Ty jesteś jedyną osobą, która wie, jak się dziś czujesz, więc masz prawo skrócić albo przerwać trening. Parkinson’s Foundation zaleca przed rozpoczęciem programu konsultację z fizjoterapeutą specjalizującym się w chorobie Parkinsona, który oceni funkcjonowanie.

Jeśli rozważasz trening w naszym klubie, najlepszym początkiem jest trening personalny, na którym trener ma czas, żeby poznać Twoje potrzeby. Zaczyna się od bezpłatnej rozmowy telefonicznej.

Źródła

Wykup pierwszy trening

Jeden trening. Sprawdź, czy pasujemy do siebie. Bez umowy. Jeśli w ciągu 7 dni od pierwszego treningu wybierzesz OPEN, koszt pierwszego treningu odliczymy.

Wykup pierwszy trening
Pierwszy trening(otwiera się w nowej karcie)